Elke week weer voelen wij dezelfde opwinding wanneer de postbode de deur openduwt en de pakketten naast de toonbank zet. Dat moment waarop we de dozen opensnijden, het karton openscheuren en de eerste albumcovers zien... (check HIER alle nieuwe aanwinsten)
Yard Act’s You’re Gonna Need a Little Music lag bovenop, scherpe post‑punk met funky randjes. Praatzang die snijdt, hoekige grooves die duwen, satire die prikt. Nerveuze energie, slimme hooks en absurdistische pop‑twists.
Daarachter glom Bloody Buccaneers van Golden Earring. Ruige rock met avontuurlijke swagger, bluesy riffs die ruiken naar zilte zeelucht die door de winkel waait. Arena‑energie, warme zang, classic‑rock‑power die ons terug in de 90’s katapulteert.
McCartney bracht rust: The Boys of Dungeon Lane, warm‑melancholische singer‑songwriter‑pop. Akoestische glans, zachte psychedelica, nostalgische melodieën en intieme storytelling.
MIKA gooide vervolgens glitter in de lucht. Life In Cartoon Motion is kleurige glam‑pop en staat bol van springerige hooks, falsetto‑vuurwerk, campy chaos en retro‑disco‑twists. Natalie Jane bracht alt‑pop met emotionele bite: rauwe powerhouse‑vocals, hyperpop‑randen, dramatische buildups, glitchy beats en heartbreak‑furie. Lowertown fluisterde daarna dromerige indie‑pop: lo‑fi randjes, bedroom beats, melancholie, fuzzy gitaren en zwevende synths.
Dillinger Escape Plan brak de boel open met Ire Works: explosieve mathcore, chaotische ritmes, schizofrene tempowissels, glitch‑elektronica, brute screams en jazz‑flitsen. Rise Against vuurde melodic hardcore‑punk af, Papa Roach bracht agressieve alt‑rock met moderne edge.
Venom donderde old‑school black‑metal binnen, Dismember kettingzaagde zich een weg door de stilte met moddervette death‑metal. Elder leverde monumentale prog‑stoner, Elephant Tree & Lowrider majestueuze stoner‑doom en Slift kosmische psych‑rock.
Behemoth sloot af met sacrale blackened‑death‑furie, Nervosa met meedogenloze thrash‑death!
Kortom, weer veel tof en vers vinyl om in onze platenbakken te zetten!
