Elke week weer voelen wij dezelfde opwinding wanneer de postbode de deur openduwt en de pakketten naast de toonbank zet. Dat moment waarop we de dozen opensnijden, het karton openscheuren en de eerste albumcovers zien... (check HIER alle nieuwe aanwinsten)
Deze week is een mix van grote klassiekers, vers post‑punk vuur, Nederlandse releases, elektronische experimenten en rootsy singer‑songwriters. Een stapel die zowel de crate‑diggers als de nieuwsgierige nieuwkomers triggert. Precies het soort lading waar wij als eerste onze oren in willen hangen.
Fontaines D.C. beet het spits af. Dopamine Chamber trok de lucht strak, zette de toonbank in een donkere cadans. Gurriers volgde als een sirene: Nobody’s Coming To Save You schuurde nog vóór de naald de groef raakte. En toen sprong Tramhaus’ Blister uit de doos alsof ’ie haast had. Rotterdamse spanning die de winkel in een nerveuze dansvloer veranderde.
Swervedriver bracht een 90’s‑mist met Raise, een shoegaze‑tunnel die ons even stil kreeg. The Veils dimden de ruimte met Sun Gangs, alsof een spotlight op de toonbank werd gezet. Pineapple Thief liet de winkel nog groter voelen dan hij is. Eerst met het ruimtelijke Magnolia, daarna met het dromerige Far And Wide dat de tijd een paar seconden langer maakte.
ADÉLA’s Prima legde een warme, intieme gloed over de ruimte, gevolgd door Asaf Avidan die met Gold Shadow de winkel omtoverde tot een theaterzaal. Gitkin bracht zon en wereldse gitaargolven.
Toen lag Jay‑Z’s Reasonable Doubt daar: New York‑rooklaag, jazzy beats, pure geschiedenis. Pink Floyd’s Meddle trok ons vervolgens een psychedelische dimensie in, Echoes als een golf die door de winkel rolde. Simple Minds zette de boel rechtop met politiek geladen 80’s‑grandeur, waarna Dire Straits met On Every Street de ruimte zacht liet meedeinen.
John Coffey kwam binnen als een adrenalineshot. Di‑rect gaf stadionvuur, Roxeanne Hazes bracht emotionele punch en menselijke warmte. Roxette zette een 80s-neonrandje om de winkel met Look Sharp!
En toen pulste de elektronica. Bibio & Dorian Concept lieten de ruimte ademen met Answers, terwijl Holy Fuck met Deleter als een analoge storm door de winkel trok!
Kortom, weer veel tof en vers vinyl om in onze platenbakken te zetten!
